sana ben tutsağım her şeimle ....

Sana alışmaktan değil seni kendime alıştırmaktan korkuyorum...
Bir gün sana şimdi verdiklerimden daha güzelini
daha değerlisini verememekten korkuyorum...
Bir gün ansızın ölmekten ve seni bana olan alışkanlığınla
yapayalnız bırakmaktan korkuyorum...

Vazgçmek kelimesi yoktu lügatımda , bütn çarelerimi tükettin sen sonunda. Dlimde dolaşr oldu o ayrılk şarkımız , yok artk bşka bir dnya. Sennle yniden göz açtıgm bu hyta , sensz veda etmk koyar bna !

Al beni gidelim buradanYada ben gideyim sendenGideyim, Gidiyorum diye üzülmeÇekmem gözlerimi gecenden...Hatırlatırım sana kendimi, Anlamsız bir rüyanın son hecesinde...Yarın sabah olmasadaBir sabah kalkacaksınHer sabahtan erken, hiç gerek yokkenDudaklarındaki tebessüm güldürecek insanlarıHep sevecekler seniBenim seni h...ep sevdiğim gibi...Anlamadın di mi? Gittim ama mutluluğu bıraktım kanına! ..

Varlığınla yokluğun arasında kalmayacağım artık ,
sadece olmayacaksın.

Sensiz kalma ihtimali olmayacak aleyhine kurulmuş cümlelerimin sonunda..

Belki birkaç satır arasında unutulacaksın bir müddet sonra.

İçimden olmayacak, boş bir kağıdın gölgesine sığınmayacak sana sitemlerim.

Hani hep kızardın ya konuş konuş konuş diye,
haykırabilir miyim şimdi korkaklığını?

Bıraktığın bu mavi düşleriyle avunan yalnızlığı ,
artık sahiplenilmeyecek olmanın burukluğunu yaşarken..

haykırabilir miyim dersin, susar mıyım, gülüp geçer miyim yoksa ?..